تبلیغات
تبدیل به وبسایت شد!
  • banner 240x80px
  • banner 240x80px
  • banner 240x80px
count 36x36px
زندگی نامه هنری خانم پروین بهمنی
--------------------------------------------------------------------------------
موسیقدان ، پژوهش گر فرهنگ قومی ، دارای درجه یک هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اولین زن پژوهش گر موسیقی محلی ایران ، یکی از
۶ زن پیشکسوت موسیقی محلی ایران ، احیاگر فرهنگ لالایی و مادرانه عشایر ایران و ..... 
پروین، متولد
۱۳۲۸ در ایل قشقایی ، کودکی را در میا ن ایل گذراند. پس از تحصیلات متوسطه وارد تربیت معلم عشایری شیراز شد و سال ها به عنوان آموزگار در مناطق مختلف عشایری استان فارس خدمت کرد. پدرش، غلامرضا بهمنی، از موسیقی دانان ایل و صاحب سبک بود. 
او می گوید از زمانی که دایه اش، لالایی ها را در گوشش زمزمه می کرد، به موسیقی ایل علاقمند شد و پدر هنرمندش نیز مشوق او بود. از محضر اساتیدی مانند: محمد حسین کیانی( آواز خان بنام ایل قشقایی)، محمد قلی خورشیدی( شاهنامه خوان معروف ایل)، هادی نکیسا و حبیب الله گرگین پور و محمد رضا درویشی فیض برد. وی مدت مدیدی نیز نزد هنگامه اخوان به آموختن موسیقی ردیفی ایران پرداخت. او همچنین فرزندان خود را با موسیقی سنتی و عشایری آشنا نمود و بیش از دو دهه است که زندگی خود را وقف پژوهش و احیاء موسیقی سنتی و اصیل ایل قسقایی نموده است. 
پروین، رسما کار بنیادین خود را از هجدهمین جشنواره بین المللی فجر در حوزه هنر و فرهنگ آغاز کرد. از سال
۱۳۷۴ به دفعات در جشنواره های متعدد بین المللی، ملی و منطقه ای، دعوت گردیده و برنامه های مختلفی را اجرا و یا مدیریت نموده است. در سال ۱۳۸۱، گروه موسیقی قشقایی حاوا را با هدف : حفظ و اشاعه موسیقی اصیل ایل تشکیل و سرپرستی آن را به عهده گرفت . ( حاوا بر گرفته از نام هنرمند و موسیقی دان پیشکسوت قشقایی است).
پروین به جمع آوری اشعار ایل همت گذاشته، بالغ بر
۱۵۰۰ قطعه دو بیتی با زبان ترکی را به فارسی برگردانده و به حوزه هنری تحویل داده است. به تحقیق در شعر و موسیقی قشقایی پرداخته و آنها را به رشته تحریر درآورده و یافته های خود را به رایگان در اختیار دانشجویان، علاقمندان و پژوهشگران قرار داده است. در ساماندهی و معرفی هنرمندان ایل، تلاش بسیار داشته و چهره های گمنام و مستعد عشایر را شناسایی و با جامعه هنری کشور مرتبط نموده و در این راه حتی آپارتمان کوچک خود را در اختیار هنرمندان قشقایی می گذاشت.
همکاری پژوهشی خود را با اساتید دانشگاه های باکو، ترکیه، کوزوو، ترکمنستان در زمینه فرهنگ و هنر و ادبیات زبان ترکی و نیز سازمان بین المللی یونسکو توسعه داد و برای فیلم های مختلف و مستند تلویزیونی، آهنگ و آواز تنظیم نمود و به عنوان کارشناس در برنامه های مختلف صدا و سیما به ایفای نقش پرداخت. او عاشق موسیقی قشقایی است و در کلان شهر تهران هم، خلق و خوی ایلی را حفظ کرده است. معتقد است موسیقی، کالای تجاری نیست و به ویژه موسیقی نواحی، حسی است و از همین طریق باید آن را منتقل نمود. می گوید: زنان ایل هنرمندان واقعی هستند که با گفتن مداوم لالایی به فرزندان، زمزمه در شیر دوشی، ترانه خوانی در هنگام قالی بافی و کار روزانه، این هنر و میراث را سینه به سینه حفظ و منتقل کرده اند. 
وی به دفعات از طرف کشورهای مختلف از جمله ترکیه و آذربایجان ، ترکمنستان دعوت شده و مورد تجلیل و تقدیر قرار گرفته است. سر پرستی گروه های موسیقی را در جشنواره های متعدد بین المللی و ملی بر عهده داشته و بالغ بر
۲۰ لوح های سپاسِ و تقدیر از جشنواره های مختلف ( فجر، موسیقی نواحی ، موسیقی آیینی، تماشاگه راز ، شب های استان ها، آواهای باستانی و..) را دریافت کرده است. از ایشان به عنوان یکی از زنان پیشکسوت موسیقی ایران، تنها زن پژوهشگر بومی و یکی از ۳۶ استاد موسیقی نواحی ایران تقدیر به عمل آمده است. 
برخی از تلاش های فرهنگی ایشان در قالب مقاله، لوح فشرده و.. منتشر گردیده و تعدادی نیز در فرایند اخذ مجوز و انتشار است، ولی همچنان نگران از دست رفتن این سرمایه ملی و فراموشی هنرمندان گمنام ایل می باشد. وی مدتی هم در دانشگاه استانبول به عوان مدرس فرهنگ فولکلور مشغول شناساندن فرهنگ و هنر قشقایی به جهانیان بودند که به تازگی به کشور بازگشته اند. 
( گفتگو و نگارش: نادرنامداری قره قانی Nadernamdari@yahoo.com )




banner 240x200px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
banner 240x200px

نظرسنجی

مخاطب عزیز، محتوا و مطالب وبلاگ قشقایی آنلاین را چگونه ارزیابی می کنید؟


تحلیل آمار سایت و وبلاگ

ابزار هدایت به بالای صفحه