تبلیغات
تبدیل به وبسایت شد!
  • banner 240x80px
  • banner 240x80px
  • banner 240x80px
count 36x36px

خوانش آموزش عشایر(1)

نویسنده: خسرو ایرجی
مجله چاغداش قشقایی


http://niloblog.n63.ir/images/4odkura8anfopatuxsx.jpg

"رحیم هودی و گلگشت شو"
خسرو ایرجی

ﺳﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﻋﺸﺎﯾﺮﯼ ﺭﻓﺘﻢ . ﺳﻪ
ﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﻋﻤﺮ ﺁﻥ ﻣﯿﮕﺬﺷﺖ . ﻇﺎﻫﺮﺍ ﯾﮏ -ﺩﻭﺳﺎﻟﯽ ﻫﻢ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺑﮕﺎﻩ ﺍﺟﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭﺩﺭ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭﺱ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﺭﻓﺘﯿﻢ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﺍﺯ ﻗﺒﯿﻞ ﺧﻮﺍﺑﮕﺎﻩ ﻭ ﮐﻼﺳﻬﺎﯼ ﺩﺭﺱ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻩ
ﻓﯿﺰﯾﮏ ﻭﺷﯿﻤﯽ ﻭﺳﺎﻟﻦ ﻏﺬﺍﺧﻮﺭﯼ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻣﺎ ﺑﻪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺣﺎﺿﺮ ﻭﺍﻣﺎﺩﻩ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ .ﻓﻘﻂ ﺩﺍﻧﺶ ﺍﻣﻮﺯﺍﻥ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻋﺠﯿﺐ
ﻭﻏﺮﯾﺐ ﺑﻮﺩﻧﺪ .ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﺒﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﻠﻤﻬﺎﯼ ﻋﺠﯿﺐ ﻭﻏﺮﯾﺐ ﺭﺍ ﺍﺯﮐﺠﺎ
ﮔﻠﭽﯿﻦ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭﺭﻧﺞ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻣﺎﺭﺍ ﺑﺮﺩﻭﺷﺸﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺭﻭﺯ
ﺍﻭﻝ ﮐﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﯾﻢ ﻣﺮﺩﯼ ﮔﻨﺪﻣﮕﻮﻥ ﻣﻮﻓﺮﻓﺮﯼ ﺑﺎ ﻗﺎﻣﺖ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﻪ
ﺻﻔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﺁﺩﺍﺏ ﻭﺍﺻﻮﻝ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﺍﺯﻗﺒﯿﻞ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺣﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﺴﻮﺍﮎ ﺯﺩﻥ ﻭ ...... ﺭﺍ ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﺯﺍﺳﻤﺶ ﺑﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﯾﻢ .ﻫﻢ ﺷﯿﻤﯽ ﻣﯿﮕﻔﺖ ﻭﻫﻢ
ﻣﻌﺎﻭﻧﺖ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺭﺍ ﻣﯿﮑﺮﺩ . ﺩﺭﺩﺑﺴﺘﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﮐﻤﯽ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﻮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﯼ ﮐﺘﺎﺏ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﺳﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﻨﯿﻢ . ﻫﻮﺩﯼ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﮔﻨﺠﯽ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﻮﺩ ﻫﻨﺮﺷﻨﺎﺱ ﺑﻮﺩ
ﻭﻣﻌﻠﻢ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﻫﻨﺮ ﺑﻮﺩ . ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﻧﻤﺎﯾﺸﻨﺎﻣﻪ " ﺑﻠﺒﻞ
ﺳﺮﮔﺸﺘﻪ " ﺩﺭﺍﺩﯾﻮ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﺍﺑﻮﺭﯾﺤﺎﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻪ
ﺗﺌﺎﺗﺮ " ﮔﻠﮑﻮ " ﺑﺎﺑﺮﺧﯽ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺷﯿﺮﺍﺯ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﻣﺤﻤﻮﺩ ﭘﺎﮎ
ﻧﯿﺖ ﻭﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺒﺎﺋﯽ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﯿﮑﺮﺩﻧﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﯼ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺍﻣﯿﻦ ﻓﻘﯿﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﯿﺲ ﻭﻧﻤﺎﯾﺶ ﻧﺎﻣﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻭﺭﺩﻧﺪ
ﻭﺑﺎﺯﯾﻬﺎﯼ ﺩﺭﺧﺸﺎﻧﯽ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﯿﮑﺮﺩﻧﺪ .ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﺯﯾﻬﺎﯼ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻓﻘﻂ
ﺩﺭ ﻓﯿﻠﻤﻬﺎﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺧﻼﺻﻪ ﺭﺣﯿﻢ
ﻫﻮﺩﯼ ﺳﺎﻟﻦ ﻏﺬﺍﺧﻮﺭﯼ ﺭﺍ ﺳﺮﻭﺳﺎﻣﺎﻧﯽ ﺩﺍﺩ ﺷﺒﻬﺎﯼ ﭘﻨﺠﺸﻨﺒﻪ
ﺷﻌﺮﺧﻮﺍﻧﯽ ﻭﺗﺌﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ .ﻭﻧﺎﻡ " ﮔﻠﮕﺸﺖ ﺷﻮ " ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ
ﺍﯾﻦ ﺷﺐ ﻭ ﺁﻥ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻭﺷﻌﺮ ﮔﺬﺍﺷﺖ .ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺟﺪﯼ ﺑﻮﺩ ﻭﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻪ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﯾﺶ . ﺍﻧﺪﮎ ﺍﻧﺪﮎ ﺗﻼﺷﺶ ﺑﻪ ﺑﺎﺭ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ . ﺑﭽﻪ ﻫﺎ
ﺳﺮﻭﺩﺳﺖ ﻣﯿﺸﮑﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻤﺎﯾﺸﻬﺎﯾﺶ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﻭﻫﻤﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﭘﻨﺠﺸﻨﺒﻪ ﺭﺍ ﻣﯿﮑﺸﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﺻﻞ ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻼﺷﺶ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ . ﺩﻝ ﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﺍﻣﺎ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ ﮔﺎﻥ ﺍﺯ ﻧﺎﻇﻢ ﺑﻮﺩﻧﺶ ﺧﻮﺷﻤﺎﻥ
ﻧﻤﯽ ﺍﻣﺪ . ﻧﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺪ ﺍﺧﻼﻕ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﯿﭻ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﯼ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺎﻇﻢ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻋﻠﯽ ﺍﻟﺨﺼﻮﺹ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻤﺸﯿﺖ
ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺍﻟﻮﺍﺭ ﻭ ﺍﺗﺮﺍﮎ ﻭ ﺍﻋﺮﺍﺏ . ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻟﻦ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ
ﭘﯿﺮﺍﯾﻪ ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺁﻥ ﻧﺒﻮﺩ ﺭﺣﯿﻢ ﻫﻮﺩﯼ ﻭ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻧﺶ ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ ﻫﺎ
ﺁﻓﺮﯾﺪﻧﺪ ﻭ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ .
ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺑﻮﺫ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﻋﺸﺎﯾﺮﯼ
ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﺍﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﻣﺠﻬﺰ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﯾﯽ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻧﺶ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺧﯿﻠﯽ ﺯﻭﺩ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﺪ ﻭ ﺳﺎﻟﻦ
ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﻣﺠﻬﺰ ﺁﻣﻔﯽ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ . ﺣﺎﻻ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﯾﯽ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﺣﯿﻢ ﻫﻮﺩﯼ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺑﻮﺩ . ﺭﺣﯿﻢ
ﺷﺠﺎﻉ ﺑﻮﺩ . ﺭﺣﯿﻢ ﺩﺍﻧﺎ ﺑﻮﺩ . ﺭﺣﯿﻢ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﺑﻮﺩ . ﻫﯿﭻ ﻭﺍﻫﻤﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺍﺯ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﻭ ﻣﻌﺮﻭﻓﺘﺮﯾﻦ ﻧﻤﺎﯾﺸﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺑﺎﺯﯼ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭﺱ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ . ﻫﻨﻮﺯ ﺣﯿﺮﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﻪ ﺟﺴﺎﺭﺗﯽ ﺑﯿﻨﻮﺍﯾﺎﻥ
ﻭﯾﮑﺘﻮﺭ ﻫﻮﮔﻮ ، ﻫﻤﻠﺖ ﻭﯾﻠﯿﺎﻡ ﺷﮑﺴﭙﯿﺮ ، ﻧﻤﺎﯾﺸﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﭼﺨﻮﻑ ،
ﻣﻮﻟﯿﺮ ﻭ ﺳﺎﯾﺮ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﺎﺯﯼ ﭼﻨﺪ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﻌﺪﻟﺸﺎﻥ ﺯﯾﺮ 18 ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﻮﺑﯿﺦ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ
ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﻫﻨﺮﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﺯﯾﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭﻧﺘﯿﺠﻪ ﺟﺰ
ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻭ ﺗﮑﺮﯾﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﻭ ﺑﯿﺎﺩ ﺩﺍﺭﻡ ﺷﺒﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻫﻤﻠﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ
ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﮐﻨﺴﻮﻝ ﻫﺎﯼ ﭼﻨﺪ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ ﺗﻤﺎﺷﮕﺮ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﯾﯽ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﺭﺣﯿﻢ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ
ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﺎﺭﯾﺲ ﻭ ﻟﻨﺪﻥ ﻭ ﻣﺴﮑﻮ ﻭ ﻧﯿﻮﯾﻮﺭﮎ ﺑﺎ ﻫﺪﺍﯾﺖ
ﮐﺎﺭﮔﺮﺩﺍﻧﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺑﺎ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﺎﺯﯾﮕﺮﺍﻥ ﺣﺮﻓﻪ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ
ﺍﯾﻦ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺭﺧﺸﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺭﺣﯿﻢ
ﻫﻮﺩﯼ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻫﺎﯼ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻋﺸﺎﯾﺮ ﺭﺍ ﺷﮑﻮﻓﺎ ﮐﺮﺩ .ﺑﺮﺧﯽ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻣﺎ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ ﻭﺑﺎ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﺭﺣﯿﻢ ﯾﻪ
ﺻﺤﻨﻪ ﺑﺮﺩﻧﺪ . ﺍﺷﮏ ﺷﻮﻕ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﮔﺎﻥ ﻫﻤﺸﺎﮔﺮﺩﯼ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺟﺎﺭﯼ
ﮐﺮﺩﻧﺪﻭ ﻏﻠﻐﻠﻪ ﻭ ﺷﻮﺭ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺮﺩﻧﺪ . ﺷﺐ ﻫﺎﯼ
ﮔﻠﮕﺸﺖ ﺷﻮ ﺷﺒﻬﺎﯼ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ . ﺗﻤﺎﻡ ﻫﻔﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺵ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ . ﭼﻪ ﻧﻘﺸﯽ ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﯾﺎ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﻪ
ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﯾﯽ ﯾﺎﺭﺍﻧﻤﺎﻥ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ . ﺭﺣﯿﻢ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺳﺘﻪ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻢ ﻣﯽ ﺁﻓﺮﯾﻨﻨﺪ . ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺮﺑﯿﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺭﻧﺞ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺮ ﻫﻨﺮ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺗﺮﺑﯿﺘﺶ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻭ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﺗﮑﺎ ﻭ ﺗﻮﺳﻞ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﻋﺠﺎﺯ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﻭ ﻻﺟﺮﻡ ﺳﺮ ﻓﺨﺮ
ﺑﺮ ﺍﺳﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﺳﻮﺩ . ﺭﺣﯿﻢ ﻭ ﮔﻠﮕﺸﺖ ﺷﻮ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍﻧﺎﺷﺪﻧﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺩﺭ ﻫﻢ ﺗﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻻﻧﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺟﺎﻥ ﺻﺪ ﻫﺎ ﺟﻮﺍﻥ ﭘﺮ ﺷﺮ ﻭ
ﺷﻮﺭ ﺍﯾﻠﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻧﻪ ﻣﻦ ﻭ ﻧﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺩﯾﮕﺮ ﻗﺎﺩﺭ ﻧﯿﺴﺖ
ﻋﻈﻤﺖ ﻭ ﺷﮑﻮﻩ ﻭ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﮐﺎﺭ ﺭﺣﯿﻢ ﻫﻮﺩﯼ ﻭ ﮔﻠﮕﺸﺖ ﺷﻮ ﺍﺵ ﺭﺍ
ﺗﻮﺻﯿﻒ ﻭ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻧﻤﺎﯾﺪ .ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ
ﺁﻣوخت




کلید واژه ها : خسرو ایرجی , مجله چاغداش قشقایی , رحیم هودی , گلگشت شو ,
دسته بندی : مدارس و دانشسرای عشایر ,

این مطلب را به اشتراک بگذارید :

اشتراک گذاری در کلوب اشتراک گذاری در گوگل ریدر اشتراک گذاری در فرندفید ایمیل کردن این مطلب اشتراک گذاری در گوگل پلاس اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در فیس بوک

banner 240x200px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
count 36x36px
banner 240x200px

نظرسنجی

مخاطب عزیز، محتوا و مطالب وبلاگ قشقایی آنلاین را چگونه ارزیابی می کنید؟


تحلیل آمار سایت و وبلاگ

ابزار هدایت به بالای صفحه